14 ژوئن 2023- محققان در مطالعه‌ای که اخیراً در Metabolism Open منتشر شده است، مدت مناسب خواب و کیفیت خوب خواب را برای حفظ سطوح کنترل قند خون در محدوده طبیعی در میان بیماران مبتلا به دیابت نوع 2 (T2DM) پیشنهاد کرده‌اند.

این مطالعه شیوع بالایی از کنترل ضعیف قند خون را در بیماران دیابتی نوع 2 نشان داد. محققان دریافتند که خطر متوسط یا کم آپنه انسدادی خواب و کیفیت پایین خواب، هم مدت خواب طولانی و هم مدت خواب کوتاه، از نظر آماری با کنترل ضعیف قند خون مرتبط هستند.

کنترل ضعیف قند خون مهمترین تراژدی در بیماران مبتلا به دیابت نوع 2 است. اختلال خواب با افزایش سطح کورتیزول در گردش، ترشح اپی نفرین و فعالیت سمپاتیک مرتبط است. این شرایط فیزیولوژیکی به طور مستقیم یا غیرمستقیم با متابولیسم گلوکز در سلول های بدن مرتبط است.

با توجه به این که ارتباط الگوی خواب با سطوح کنترل قند خون در اتیوپی تاکنون مورد مطالعه قرار نگرفته بود، دکتر Yimer Shibabaw و همکارانش از دانشگاه Gondar، در اتیوپی، با هدف ارزیابی کنترل قند خون و ارتباط آن با طول مدت خواب، کیفیت خواب، و چرت زدن در بین بیماران مبتلا به دیابت نوع 2در بیمارستان تخصصی و ارجاعی جامع Felege Hiwot در شمال غربی اتیوپی، این مطالعه را انجام دادند.

برای این منظور، یک مطالعه ی مقطعی بر روی 407 بیمار مبتلا به دیابت نوع 2 با استفاده از روش نمونه‌گیری تصادفی سیستماتیک انجام شد. برای تعیین سطح قند خون ناشتا از هر بیمار قبل از صبحانه 5 میلی لیتر خون گرفته شد. کیفیت خواب بیماران با استفاده از شاخص کیفیت خواب پیتسبورگ ارزیابی شد و عدم وجود یا وجودOSA (آپنه انسدادی خواب) با استفاده از پرسشنامه STOP-BANG تعیین شد.

نویسندگان یافته های زیر را از این مطالعه گزارش کردند:

· کنترل گلایسمی در 54.05 درصد از شرکت کنندگان در مطالعه ضعیف بود.

· کیفیت خواب ضعیف، جنسیت زن، و مدت زمان خواب کوتاه و طولانی، همگی به طور قابل توجهی با کنترل ضعیف قند خون مرتبط بودند.

· در مقایسه با مردان، شانس کنترل ضعیف قند خون در زنان 2.7 برابر بیشتر بود(=AOR[1] 2.7).

· احتمال کنترل ضعیف قند خون، در بیماران مبتلا به دیابت نوع 2 با کیفیت ضعیف خواب، 3.3 برابر(AOR = 3.3) بیشتر از بیماران با کیفیت خوب خواب بود.

· احتمال کنترل ضعیف قند خون در بین بیماران مبتلا به دیابت نوع 2 که در معرض خطر کمOSA  و خطر متوسطOSA بودند در مقایسه با بیمارانT2DM که در معرض خطر بالای OSAبودند، به ترتیب 96 درصد(=AOR  0.03) و 86 درصد(=AOR  0.14)کمتر بود.

· احتمال کنترل ضعیف قند خون در بیماران مبتلا به دیابت نوع 2 که مدت خواب کوتاهی داشتند (کمتر از 6 ساعت) 8.3برابر(AOR=8.3) بیشتر از بیمارانی بود که مدت خواب متوسطی داشتند.

· احتمال کنترل ضعیف قند خون در بیماران مبتلا به دیابت نوع 2 که مدت خواب طولانی داشتند (بیش از 8 ساعت)، 2.6 برابر((AOR=2.6)بیشتر از افرادی بود که مدت خواب متوسطی داشتند.

· احتمال کنترل ضعیف قند خون در میان بیماران مبتلا به دیابت نوع 2که رژیم غذایی متعادل توصیه شده توسط پزشک خود را مصرف نمی کردند، 3.8 بیشتر بود(AOR=3.8).

نویسندگان نوشتند: این یافته‌ها نشان داد که جنسیت زن، خوابیدن برای دوره‌های کوتاه یا طولانی و داشتن کیفیت خواب نامناسب، همگی از عوامل آماری معنی‌دار مرتبط با کنترل ضعیف قند خون هستند. بنابراین، عادات خواب سالم برای افزایش کنترل قند خون و جلوگیری از عوارض در بیماران مبتلا به دیابت نوع 2 توصیه می‌شود.

آنها پیشنهاد کردند که بیماران دیابتی باید از نظر آپنه انسدادی خواب ارزیابی شوند و بر این اساس درمان گردند.محققان باید بر روی اندازه گیری سطوح کنترل قند خون با استفاده از HbA1C تمرکز کنند و سعی کنند کیفیت خواب را با استفاده از ابزارهای اندازه گیری خواب، تست اکتی گرافی و پلی سومنوگرافی اندازه گیری کنند.

منبع:

https://medicaldialogues.in/diabetes-endocrinology/news/good-sleep-quality-and-appropriate-sleep-duration-help-maintain-glycemic-control-in-diabetes-patients-112771